Kiedy zgłosić się do neurologa?

kiedy zgłosić się do neurologa
24.06.2026 r.

Do neurologa warto zgłosić się zawsze, gdy doświadczamy powtarzających się objawów ze strony układu nerwowego — takich jak bóle głowy, drętwienia, zawroty głowy, problemy z pamięcią czy drżenia kończyn. Część objawów wymaga natomiast natychmiastowej pomocy (numer 112 lub SOR) — należą do nich m.in. nagłe osłabienie połowy ciała, zaburzenia mowy, najsilniejszy w życiu ból głowy. W tym artykule wyjaśniamy, jak rozróżnić te sytuacje i kiedy do neurologa należy udać się w trybie planowym, pilnym lub alarmowym.

Z tego artykułu dowiesz się:


  • Kim dokładnie jest neurolog i jaki jest zakres jego specjalizacji medycznej.
  • Które objawy stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej i nagłej pomocy neurologicznej.
  • W jakich sytuacjach należy pilnie skonsultować się z lekarzem (w ciągu kilku dni), a kiedy wystarczy umówić wizytę w trybie planowym.
  • Jak rozpoznać niepokojące sygnały o charakterze przewlekłym, takie jak nawracające bóle głowy, drętwienia, mrowienia, zaburzenia pamięci, snu czy drżenia rąk.
  • Na jakie specyficzne objawy zwrócić uwagę w kontekście konkretnych schorzeń, m.in. stwardnienia rozsianego (SM), choroby Parkinsona, łagodnych zaburzeń poznawczych (MCI) oraz jak odróżnić migrenę od napięciowego bólu głowy.
  • Jak krok po kroku przygotować się do pierwszej wizyty u neurologa, aby przebiegła ona sprawnie i efektywnie.
  • Jak wygląda diagnostyka i czego możesz się spodziewać podczas konsultacji w placówce Nmedis w Rzeszowie.

Czym zajmuje się neurolog?

Neurolog to lekarz specjalista, który diagnozuje oraz leczy schorzenia obejmujące ośrodkowy układ nerwowy (czyli mózg i rdzeń kręgowy) oraz obwodowy układ nerwowy (nerwy obwodowe i połączenia nerwowo-mięśniowe). Układ nerwowy koordynuje każdą funkcję organizmu, dlatego spektrum zaburzeń, którymi zajmuje się ta dziedzina medycyny, jest wyjątkowo szerokie. Do najczęstszych obszarów diagnostyki należą pierwotne i wtórne bóle głowy, padaczka, stwardnienie rozsiane, neurodegeneracyjne choroby ruchowe oraz zaburzenia procesów poznawczych.

Jaka jest różnica pomiędzy neurologiem a neurochirurgiem?

Neurolog koncentruje się na diagnostyce i leczeniu zachowawczym, czyli farmakoterapii oraz rehabilitacji. Neurochirurg natomiast wkracza w sytuacjach, kiedy schorzenie wymaga strukturalnej operacji, na przykład w przypadku guzów mózgu, tętniaków czy zaawansowanej dyskopatii kwalifikującej się do zabiegu. Istnieją także wyraźne granice między neurologią a psychiatrią. Podczas gdy neurolog bada organiczne, fizyczne uszkodzenia tkanki nerwowej, psychiatra zajmuje się leczeniem zaburzeń psychicznych, nastroju i zachowania, które nie wynikają bezpośrednio z widocznych uszkodzeń struktury mózgu.

Niektóre objawy neurologiczne mogą początkowo wymagać diagnostyki u innych specjalistów. Klasycznym przykładem są zawroty głowy o charakterze obwodowym (poczucie wirowania otoczenia), które często mają podłoże laryngologiczne i wynikają z dysfunkcji błędnika w uchu wewnętrznym.

Poradnia neurologiczna Nmedis w Rzeszowie zapewnia kompleksowe podejście do diagnostyki układu nerwowego. Poza standardową opieką ambulatoryjną prowadzimy również zaawansowane badania kliniczne nad nowatorskimi terapiami chorób neurologicznych, co stwarza dla wielu Pacjentów unikalną szansę na dostęp do innowacyjnych metod leczniczych.

Objawy, które wymagają natychmiastowej pomocy neurologicznej

Zespół FAST — jak rozpoznać udar mózgu W przypadku podejrzenia udaru mózgu kluczowe znaczenie ma szybkie działanie, które opisuje międzynarodowy protokół FAST. Każda litera tego akronimu odnosi się do konkretnego symptomu oraz wymogu natychmiastowej reakcji:

F (Face — Twarz) - należy poprosić Pacjenta o uśmiechnięcie się lub pokazanie zębów. Jeśli jeden kącik ust opada, a twarz staje się asymetryczna, jest to silny sygnał alarmowy świadczący o porażeniu mięśni mimicznych.

A (Arm — Ręka) - Państwa Bliski powinien unieść obie kończyny górne przed siebie z zamkniętymi oczami. Niedowład (osłabienie siły mięśniowej) powoduje, że jedna ręka bezwiednie opada lub Pacjent w ogóle nie jest w stanie jej podnieść.

S (Speech — Mowa) - warto poprosić o powtórzenie prostego, potocznego zdania. Objawem udaru może być dyzartria, czyli fachowa nazwa zaburzeń artykulacji objawiająca się mową bełkotliwą i niewyraźną, bądź afazja, oznaczająca utratę zdolności rozumienia lub wypowiadania słów.

T (Time — Czas) - jeżeli zaobserwują Państwo choćby jeden z powyższych objawów, liczy się każda minuta. Należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe i zapisać dokładną godzinę rozpoczęcia incydentu, co jest kluczowe dla podania leków rozpuszczających skrzep (leczenie trombolityczne).

Inne stany nagłe wymagające pilnego zgłoszenia się do neurologa

Poza zespołem FAST istnieje szereg innych manifestacji klinicznych ze strony układu nerwowego, które stanowią bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia. W tych sytuacjach niezbędna jest natychmiastowa interwencja medyczna w warunkach szpitalnych:

  • Nagły, niezwykle silny ból głowy, określany w medycynie jako ból piorunujący, który osiąga maksymalne natężenie w ciągu kilku sekund (często będący objawem krwawienia podpajęczynówkowego).
  • Pierwszy w życiu napad drgawek u osoby, która wcześniej nie chorowała na padaczkę.
  • Napad drgawek trwający nieprzerwanie dłużej niż 5 minut lub powtarzające się epizody, pomiędzy którymi Pacjent nie odzyskuje przytomności (jest to tak zwany stan padaczkowy).
  • Utrata przytomności o nagłym początku i nieznanej przyczynie.
  • Uraz głowy, po którym występują powtarzające się wymioty, utrata świadomości lub gwałtownie narastający ból głowy.
  • Nagłe podwójne widzenie połączone z utratą stabilności chodu i ataksją, czyli medycznym określeniem na zaburzenia koordynacji ruchowej i brak płynności ruchów.
  • Nagła amnezja, kiedy Pacjent traci orientację w czasie i przestrzeni, nie pamiętając kim jest ani gdzie się znajduje.
  • Nagłe, jednostronne parestezje (nieprawidłowe wrażenia czuciowe, takie jak drętwienie, mrowienie lub pieczenie) obejmujące całą połowę twarzy, rękę oraz nogę.
  • Sztywność karku, czyli niemożność przygięcia brody do klatki piersiowej, której towarzyszy wysoka gorączka oraz silny ból głowy (objawy sugerujące zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).

Objawy wymagające pilnej konsultacji u neurologa (w ciągu kilku dni)

Niektóre niepokojące objawy neurologiczne rozwijają się wolniej niż udar, jednak ich powaga wyklucza wielotygodniowe oczekiwanie w standardowej kolejce. W takich przypadkach konieczna jest pilna konsultacja neurologiczna w ciągu kilku dni od wystąpienia pierwszych symptomów. Do tej grupy zaliczamy:

  • Bóle głowy o zupełnie nowym dla Pacjenta charakterze, które stale narastają i utrzymują się bez przerwy przez ponad kilka dni.
  • Niedowład lub porażenie mięśni mimicznych twarzy, na przykład opadanie kącika ust oraz niedomykalność szpary powiekowej po jednej stronie, trwające powyżej 24 godzin (często związane z porażeniem nerwu twarzowego).
  • Izolowane drętwienie połowy ciała, które utrzymywało się przez kilkadziesiąt minut, po czym całkowicie ustąpiło (może to być ostrzeżenie przed TIA, czyli przemijającym atakiem niedokrwiennym mózgu).
  • Postępujące z dnia na dzień osłabienie siły mięśniowej w obrębie jednej kończyny, utrudniające na przykład utrzymanie przedmiotów lub unoszenie stopy podczas chodu.
  • Nawracające, krótkotrwałe epizody zaburzeń widzenia (zamazywanie obrazu, chwilowa ślepota jednego oka) lub krótkie problemy ze znalezieniem odpowiednich słów.
  • Zmiana charakteru, ciężkości lub częstotliwości napadów drgawkowych u Pacjenta z już wcześniej zdiagnozowaną padaczką.
  • Gwałtowne nasilenie objawów u osób przewlekle chorych neurologicznie, mogące świadczyć o rzucie stwardnienia rozsianego lub nagłej progresji choroby Parkinsona.
  • Szybko postępujące zaburzenia pamięci i koncentracji, które w krótkim czasie zaczynają uniemożliwiać samodzielne wykonywanie prostych obowiązków domowych.

W wyżej wymienionych sytuacjach kluczowy jest szybki kontakt z lekarzem rodzinnym w celu uzyskania skierowania z dopiskiem „pilne” lub bezpośredni kontakt z rejestracją gabinetu neurologicznego Nmedis. Jeśli ośrodek dysponuje wolnymi terminami w trybie przyspieszonym, Pacjent zostanie przyjęty niezwłocznie. W przypadku braku dostępności terminów, a przy stałym pogarszaniu się stanu zdrowia, właściwą ścieżką pozostaje Izba Przyjęć szpitala neurologicznego.

Objawy wymagające planowej konsultacji neurologicznej

Większość przypadków trafiających do specjalistycznych gabinetów to dolegliwości o charakterze przewlekłym lub nawracającym. Choć nie stanowią one nagłego zagrożenia, wymagają rzetelnej diagnostyki. Poniżej omawiamy najważniejsze symptomy, przy których wskazana jest planowa wizyta u neurologa.

Bóle głowy nawracające

Nawracające bóle głowy to jeden z najczęstszych powodów, dla których Pacjenci odwiedzają gabinet lekarski. Neurologia rozróżnia pierwotne bóle głowy, takie jak migrena, ból napięciowy czy klasterowy ból głowy. Jeśli dolegliwości bólowe występują częściej niż raz w tygodniu, zmuszają do regularnego przyjmowania leków przeciwbólowych bez recepty lub znacząco obniżają Państwa jakość życia, konieczna jest specjalistyczna diagnostyka. Warto przed wizytą założyć dzienniczek bólów głowy, notując częstotliwość, czas trwania oraz charakterystykę bólu. Pomoże to lekarzowi postawić precyzyjne rozpoznanie i dobrać skuteczną terapię profilaktyczną.

Drętwienia, mrowienia i parestezje

Parestezje to fachowa nazwa nieprawidłowych wrażeń czuciowych, takich jak mrowienie, drętwienie, uczucie "przepływania prądu" lub pieczenia skóry — najczęściej w obrębie dłoni, stóp lub jednej strony twarzy. Objawy te mogą wynikać z ucisku na nerwy obwodowe lub uszkodzenia struktur przewodzących bodźce. Do typowych schorzeń wywołujących parestezje należą zespół cieśni nadgarstka (ucisk nerwu pośrodkowego), zaawansowana dyskopatia kręgosłupa (ucisk korzeni nerwowych) oraz polineuropatia, w tym neuropatia cukrzycowa. Sygnałem alarmowym, który wymaga pilniejszego sprawdzenia, jest sytuacja, gdy drętwienie obejmuje całą połowę ciała lub nieustannie nasila się przez wiele dni.

Zaburzenia pamięci i koncentracji

Wraz z upływem lat w organizmie zachodzą naturalne zmiany. Należy jednak wyraźnie rozróżnić fizjologiczne zapominanie wynikające z wieku, takie jak chwilowe zastanawianie się, gdzie położono klucze, od patologicznych procesów neurodegeneracyjnych. Objawy choroby neurologicznej obejmują tak zwane łagodne zaburzenia poznawcze (MCI) oraz otępienia. Sygnałem alarmowym dla rodziny i Bliskich powinno być permanentne powtarzanie tych samych pytań, gubienie wątku w trakcie rozmowy, dezorientacja w dobrze znanych miejscach czy trudności z obsługą podstawowych urządzeń domowych, takich jak telefon czy pralka.

Drżenia rąk i zaburzenia ruchowe

Mimowolne ruchy ciała, zwłaszcza drżenia rąk, zawsze wymagają oceny specjalisty. W diagnostyce kluczowe jest rozróżnienie dwóch typów tego objawu. Drżenie spoczynkowe pojawia się wtedy, gdy mięśnie są całkowicie rozluźnione (np. dłonie spoczywają na kolanach). Drżenie zamiarowe występuje z kolei podczas wykonywania precyzyjnego ruchu, na przykład przy próbie trafienia palcem w czubek nosa lub podczas sięgania po szklankę z wodą. Sygnałem do planowej konsultacji jest drżenie o charakterze asymetrycznym, stopniowo narastające, któremu dodatkowo towarzyszy ogólne spowolnienie ruchowe oraz wzmożona sztywność mięśni.

Zaburzenia snu o podłożu neurologicznym

Sen jest procesem ściśle regulowanym przez struktury mózgowe, dlatego wiele jego zaburzeń ma podłoże stricte neurologiczne. Do tej grupy zalicza się m.in. zespół niespokojnych nóg (RLS), objawiający się przymusem poruszania kończynami w spoczynku, wywołanym nieprzyjemnym uczuciem głębokiego mrowienia. Innym poważnym problemem jest obturacyjny bezdech senny, wymagający często współpracy neurologa z pulmonologiem lub laryngologiem. Wyjątkowo istotne są również zaburzenia zachowania w fazie snu REM. Objawiają się one głośnym krzykiem, gwałtownymi ruchami rąk i nóg czy odgrywaniem treści marzeń sennych, co w nowoczesnej medycynie uznaje się za jeden z najwcześniejszych zwiastunów schorzeń neurodegeneracyjnych.

Przewlekłe zmęczenie z innymi objawami neurologicznymi

Samo poczucie zmęczenia jest objawem niespecyficznym, jednak jego współwystępowanie z innymi dysfunkcjami układu nerwowego powinno skłonić do diagnostyki. Jeśli przewlekłemu brakowi energii towarzyszą epizody zaburzeń widzenia lub przejściowe drętwienia, konieczne jest wykluczenie chorób demielinizacyjnych, w tym stwardnienia rozsianego. Z kolei połączenie przewlekłego zmęczenia z osłabieniem lub całkowitą utratą węchu, uporczywymi zaparciami oraz zaburzeniami snu w fazie REM może stanowić podstawę do wczesnej diagnostyki w kierunku choroby Parkinsona.

Objawy neurologiczne specyficzne dla wybranych jednostek chorób

Wczesne rozpoznanie konkretnych schorzeń neurologicznych pozwala na szybkie wdrożenie terapii, co bezpośrednio przekłada się na wyhamowanie postępu choroby i zachowanie sprawności Pacjenta.

Stwardnienie rozsiane — sygnały, których nie wolno bagatelizować

Stwardnienie rozsiane (SM) to przewlekła choroba zapalno-demielinizacyjna ośrodkowego układu nerwowego, dotykająca najczęściej osoby młode, pomiędzy 20. a 40. rokiem życia. Do charakterystycznych sygnałów, które powinny skłonić do natychmiastowej diagnostyki, należy pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego. Objawia się ono nagłym, jednostronnym pogorszeniem widzenia, któremu towarzyszy ból gałki ocznej nasilający się przy jej ruchach. Inne częste objawy to parestezje obejmujące połowę ciała, utrzymujące się przez wiele dni i samoistnie ustępujące, nagłe podwójne widzenie u młodej osoby oraz niewyjaśnione zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej.

Wczesne objawy choroby Parkinsona — nie tylko drżenie

Choroba Parkinsona kojarzy się powszechnie z drżeniem, jednak u wielu Pacjentów pierwszym i najbardziej uciążliwym objawem jest bradykinezja. Bradykinezja to medyczne określenie na spowolnienie ruchowe, które przejawia się trudnościami z rozpoczęciem ruchu, powolnym wykonywaniem codziennych czynności (np. zapinanie guzików) oraz zmniejszeniem amplitudy ruchów. W przebiegu choroby pojawia się także charakterystyczne drżenie spoczynkowe, często niesymetryczne, przypominające ruch „liczenia pieniędzy” lub „kręcenia pigułek”. Do objawów dołączają: sztywność mięśniowa, mikrografia (czyli zauważalne zmniejszanie się liter podczas pisania ręcznego) oraz anosmia — utrata węchu, która potrafi wyprzedzić objawy ruchowe o wiele lat.

Łagodne zaburzenia poznawcze (MCI) — kiedy zacząć diagnostykę?

Łagodne zaburzenia poznawcze (MCI — Mild Cognitive Impairment) to stan stanowiący stadium pośrednie pomiędzy naturalnymi dla wieku procesami starzenia się mózgu a pełnoobjawowym otępieniem. Pacjenci z MCI skarżą się na powtarzające się zapominanie o umówionych spotkaniach, trudności z przypominaniem sobie właściwych słów czy problemy z planowaniem bardziej złożonych zadań. Co istotne, deficyty te są zauważalne dla otoczenia, ale nie uniemożliwiają jeszcze samodzielnego funkcjonowania. Wczesne rozpoczęcie diagnostyki neurologicznej na etapie MCI ma fundamentalne znaczenie. Pozwala na wdrożenie działań spowalniających regres, a także umożliwia kwalifikację do innowacyjnych badań klinicznych.

Migrena vs napięciowy ból głowy — kiedy potrzebny neurolog?

Prawidłowe rozróżnienie rodzaju bólu głowy i migreny decyduje o skuteczności leczenia. Poniższa tabela przedstawia kluczowe różnice pomiędzy dwoma najpopularniejszymi typami pierwotnych bólów głowy.

 

Cecha różnicująca Migrena Napięciowy ból głowy
Lokalizacja bólu Zazwyczaj jednostronny (połowa głowy) Obustronny (charakterystyczna "opaska" wokół głowy
Charakter bólu Pulsujący, tętniący o dużym nasileniu Uciskający, gniotący o nasileniu lekkim do umarkowanego
Wpływ aktywności fizycznej Zwykły ruch (np. wchodzenie po schodach) nasila ból Aktywność fizyczna nie wpływa na nasilenie dolegliwości
Objawy towarzyszące Nudności, wymioty, światłowstręt, nadwrażliwość na dźwięki Zazwyczaj brak nudności i nadwrażliwości na bodźce

 

Każdy nawracający ból głowy, który występuje u Pacjenta częściej niż 4 razy w miesiącu, bezwzględnie wymaga specjalistycznej konsultacji neurologicznej w celu wdrożenia celowanego leczenia przerywającego napady oraz terapii profilaktycznej.

Jak przygotować się do wizyty u neurologa?

Rzetelne przygotowanie się do pierwszej konsultacji pozwala maksymalnie efektywnie wykorzystać czas w gabinecie lekarskim. Poniższa lista kontrolna ułatwi Państwu zgromadzenie niezbędnych elementów.

Dokumenty i historia medyczna (co zabrać):

  • Dokument tożsamości z numerem PESEL.
  • Skierowanie do poradni neurologicznej (jeśli wizyta odbywa się w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia).
  • Kompletną, dotychczasową dokumentację medyczną: opisy i płyty CD z badań obrazowych (MRI mózgu, TK głowy, USG dopplerowskie tętnic dogłowowych), wyniki badań elektrofizjologicznych (EMG, EEG) oraz ostatnie wyniki laboratoryjne krwi.
  • Dokładną listę stale przyjmowanych leków wraz z ich dawkami i schematem dawkowania (dotyczy to również leków bez recepty, ziół i suplementów diety).
  • Obecność osoby towarzyszącej — jest to szczególnie zalecane w przypadku Pacjentów z zaburzeniami pamięci, procesów poznawczych lub problemami z komunikacją, gdyż bliski może dostarczyć lekarzowi cennych obserwacji behawioralnych.

Przygotowanie merytoryczne (co spisać):

  • Szczegółowy spis objawów: kiedy dokładnie się pojawiły, jak często się powtarzają, jaki mają charakter (np. kłujący, piekący), ile czasu trwają oraz co przynosi ulgę, a co nasila dolegliwości.
  • Dzienniczek objawów (w przypadku bólów głowy optymalne jest prowadzenie zapisków przez okres minimum 2–4 tygodni bezpośrednio przed planowaną konsultacją).
  • Listę pytań, które chcą Państwo zadać lekarzowi w gabinecie.
  • Informacje o występowaniu chorób neurologicznych w najbliższej rodzinie (wywiad w kierunku obciążeń genetycznych, np. udary, choroba Huntingtona, choroba Alzheimera).

Czego można spodziewać się podczas wizyty w Nmedis w Rzeszowie?

Wizyta w naszej placówce w Rzeszowie przebiega według najwyższych standardów opieki ambulatoryjnej. Każda konsultacja neurologiczna Rzeszów w Nmedis składa się z kilku komplementarnych etapów.

Pierwszym krokiem jest szczegółowy wywiad lekarski. Neurolog z uwagą wysłucha Państwa skarg, przeanalizuje dostarczoną dokumentację oraz zapyta o dynamikę rozwoju objawów i dotychczasowe próby leczenia. Kolejnym elementem jest przedmiotowe badanie neurologiczne, w trakcie którego lekarz za pomocą specjalistycznych, bezbolesnych testów ocenia stan funkcjonalny układu nerwowego.

Podczas badania przedmiotowego weryfikacji podlegają:

  • Nerwy czaszkowe - ocena symetrii twarzy, ruchomości gałek ocznych, reakcji źrenic na światło, słuchu oraz odruchu połykania.
  • Układ ruchowy - badanie siły mięśniowej we wszystkich kończynach, ocena napięcia mięśniowego oraz wywołanie fizjologicznych odruchów głębokich (np. odruchu kolanowego) za pomocą młotka neurologicznego.
  • Układ czuciowy - sprawdzenie precyzji odczuwania dotyku, temperatury oraz bólu (czucie powierzchniowe), a także ułożenia kończyn bez kontroli wzroku (czucie głębokie).
  • Koordynacja i równowaga - wykonywanie prób zbornościowych (np. próba palec-nos, polegająca na dotknięciu czubka nosa przy zamkniętych oczach) oraz próba Romberga oceniająca stabilność postawy.
  • Chód - analiza sposobu poruszania się Pacjenta, symetrii kroków oraz współruchów kończyn górnych.

Na podstawie wywiadu i badania fizykalnego lekarz stawia wstępne rozpoznanie. Jeśli sytuacja tego wymaga, Pacjent otrzymuje skierowania na dalsze badania diagnostyczne. Może to być rezonans magnetyczny (MRI) w celu strukturalnej oceny tkanki mózgowej, elektromiografia (EMG) sprawdzająca przewodnictwo w nerwach i mięśniach, elektroencefalografia (EEG) badająca czynność bioelektryczną mózgu czy USG dopplerowskie oceniające przepływ w naczyniach szyjnych. Wizytę kończy ustalenie indywidualnego planu leczenia, wystawienie ewentualnych recept oraz zaplanowanie terminów wizyt kontrolnych. Podczas wizyty lekarz weryfikuje również, czy Pacjent spełnia kryteria włączenia do aktualnie prowadzonych w naszym ośrodku badań klinicznych nad nowymi cząsteczkami terapeutycznymi.

Zgłoś się do neurologa w Nmedis — Twoje zdrowie zaczyna się od decyzji

Jeżeli zauważają Państwo u siebie lub u bliskiej osoby niepokojące objawy neurologiczne, nie należy odkładać decyzji o specjalistycznej konsultacji. Wczesne i precyzyjne rozpoznanie problemu znacząco podnosi efektywność wdrażanego leczenia oraz chroni układ nerwowy przed nieodwracalnymi zmianami strukturalnymi.

W ośrodku Nmedis w Rzeszowie zapewniamy Pacjentom kompleksowe wsparcie:

  • Konsultacje przeprowadza doświadczony zespół lekarzy neurologów posiadających udokumentowane sukcesy w diagnostyce oraz leczeniu schorzeń o charakterze przewlekłym i rzadkim.
  • Oferujemy unikalny profil działalności naukowej — prowadzimy certyfikowane badania kliniczne nad nowymi, zaawansowanymi cząsteczkami terapeutycznymi w neurologii, co otwiera przed wybranymi Pacjentami alternatywne, nowoczesne ścieżki terapeutyczne.